poniedziałek, 22 lipca, 2024
Strona głównaPoloniaConnecticutOstatnie pożegnanie Zdzisławy Lempickiej

Ostatnie pożegnanie Zdzisławy Lempickiej

8 października, w wieku 95 lat, zmarła Zdzisława Lempicka, uczestniczka Powstania Warszawskiego i zasłużona członkini lokalnej polonijnej społeczności. Pani Zdzisława odeszła po krótkiej chorobie, w Central Connecticut Hospital w New Britain, w otoczeniu bliskich.

Zdzisława Lempicka miała 16 lat, kiedy wybuchło Powstanie Warszawskie, do którego dołączyła jako łączniczka. Fot. Archiwum WEM

Zdzisława Lempicka, z domu Kakiet, córka Józefa i Władysławy, urodziła się w Warszawie w 1928 r. Miała 11 lat, kiedy wybuchła II wojna światowa. Mimo że była tylko dzieckiem, w pełni doświadczyła okropieństw wojny. 1 sierpnia 1944 r., gdy w okupowanej Warszawie wybuchło powstanie, miała zaledwie 16 lat, ale nie wahała się – wyszła z domu, by dołączyć do grona walczących, w dużej mierze dzieci i młodzieży. Pełniła funkcję łączniczki porucznika „Cedry”, przenosząc ważne wiadomości pod ostrzałem, przemykając się ulicami i kanałami bombardowanego miasta. Niezliczoną ilość razy ryzykowała życiem, żeby przenieść rozkaz. – Bo tak było trzeba – mówiła, jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. Jej koledzy i koleżanki w większości mieli tak jak ona, po kilkanaście lat. Czy się bali? – Nie było czasu na strach. To jest najlepsze określenie, jakie może być. Każdy starał się robić to, co do niego należało – podkreślała. Podczas powstania została poważnie ranna w twarz – prowizorycznie opatrzona, cudem przeżyła. Dopiero po wojnie, w Anglii, mogła poddać się rekonstrukcji nosa i części twarzy.

Po upadku Powstania Warszawskiego trafiła do obozu dla jeńców wojennych w Niemczech, a po jego wyzwoleniu przez armię amerykańską w 1945 r. dołączyła do Polskich Sił Zbrojnych we Włoszech, następnie trafiła do Anglii (gdzie poznała swojego męża, Richarda Lempickiego, który również miał na swoim koncie wojenne przejścia – wywózkę na Syberię i potem szlak bojowy przebyty wraz z Armią Andersa), by stamtąd w 1956 r. wyemigrować do Stanów Zjednoczonych. Od razu po przyjeździe zaangażowała się w działalność społeczną i w życie lokalnej Polonii. Mieszkała w Newington. Przez długie lata związana z harcerstwem – jako współzałożycielka ośrodka harcerskiego w New Britain – działała też w wielu innych organizacjach społecznych. W 1962 r. uzyskała obywatelstwo amerykańskie, co było dla niej szczególnie ważne po tym, jak w 1951 r. komunistyczny rząd ówczesnej Polski pozbawił ją – jako „wroga ludu” – obywatelstwa polskiego. Nigdy nie pogodziła się z tą decyzją.

Wydawca „Białego Orła” Darek Barcikowski i Zdzisława Lempicka znaleźli się w gronie 19 imigrantów wyróżnionych w 2019 roku podczas uroczystości na stanowym Kapitolu w Hartford. Fot. Darek Barcikowski

Za swoje zasługi została uhonorowana przez władze III RP Krzyżem Walecznych, został jej też nadany stopień porucznika na czas wojny.

Rozmowa ze Zdzisławą Lempicką, podczas której opowiedziała o swoich wojennych przeżyciach i emigranckich losach, ukazała się na łamach „Białego Orła” w 2016 r. Można ją także przeczytać na naszym tu.

Msza święta pogrzebowa zostanie odprawiona w poniedziałek, 13 listopada, w kościele Holy Cross w New Britain o godz. 10:00.

Rodzina zamiast kwiatów prosi o datki na rzecz Polsko-Amerykańskiej Fundacji w Connecticut, PO Box 1525, New Britain, CT 06050 lub The National Federation of Blind, 111 Sheldon Rd Unit 420, Manchester CT 06045.

JLS

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Najpopularniejsze

Ostatnio dodane

- Advertisment -