– Moje credo to prostota, prostota i jeszcze raz prostota – mawiał Wiesław Myśliwski. Jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, dwukrotny laureat Nagrody Literackiej „Nike”, zmarł w wieku 94 lat.
Myśliwski tworzył tzw. literaturę chłopską, która bada tożsamość wsi i jej mieszkańców w obliczu historycznych przemian. Podkreślał, że kultura wiejska zawiera uniwersalne wartości, które kształtują ludzkie życie.
Urodził się 25 marca 1932 r. w Dwikozach koło Sandomierza. Skończył polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, po czym pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej. Debiutował w 1967 r. powieścią „Nagi sad”, w której opowiedział o swoim ojcu. Konflikt między tożsamością odziedziczoną i pożądaną ukazał w powieści „Pałac” (1970) oraz dramacie „Klucznik” (1978).
Najobszerniejszą epopeją chłopskiego losu w twórczości pisarza okazała się powieść „Kamień na kamieniu” (1984). Kolejna książka – „Widnokrąg” (1996) – uhonorowana została w 1998 r. Nagrodą Nike, podobnie jak wydany w 2006 r. „Traktat o łuskaniu fasoli”. Dzieła Myśliwskiego przetłumaczono na ponad 20 języków.
Słynął z tego, że pracował bardzo powoli. Pomysł na „Traktat o łuskaniu fasoli” nosił w sobie przez 40 lat. – Mam wrażenie, że każda moja książka jest niedopisana, że gdybym posiedział jeszcze nad nią rok, dwa, trzy, to napisałbym lepszą – zaznaczał w nielicznych wywiadach.
– Na dobrą sprawę o żadnej książce nie mógłbym powiedzieć, że ją ostatecznie skończyłem. Książkę można pisać bez końca. I może tak powinno się robić – wyznał pisarz w jednym z wywiadów.
W jednej z rozmów powiedział, że kultura wiejska zawiera w sobie wieczne wartości ludzkiej egzystencji i najbardziej uniwersalne siły pozwalające na kształtowanie własnego losu – uprawianie ziemi, budowanie domu, przekazywanie tradycji rodzinnej.
opr. tom
